drowpathi

కీచకుడు మాళవీ ,కేకయుడు (సూత్రజాతి రాజు)ల పుత్రుడు . మాలవ రాజు పుత్రి మాలవి. వీరికి 100మంది పుత్రులు పుట్టారు . కేకయుడి కూతురు చిత్ర లేక సుధేష్ణ ,విరాట రాజు పట్టపురాణి. విరాటరాజు - సురధ అనే మరో భార్యను కలిగి ఉన్నాడు . ఈ సురధ కోసలరాజు కుమార్తె. వీరిరువురికీ శ్వేతుడు అనే కుమారుడు పుట్టి కొద్ది రోజులలోనే మరణిస్తాడు. విరాటునిజ్యేష్ట పుత్రుడు శంఖుడు . మాలవి కేకయుడు పుత్రులలో కీచకుడు పెద్దవాడు. కీచకుని పినతల్లి కూతురు సుధేష్ణ. కాబట్టి కీచకుని చెల్లెలు సుధేష్ణ. కీచకుడు సైరంధిని చూసి హృదయంలో కాముకుడి భాధతో కావాలనుకొంటాడు. ఎలాగైనా ఒప్పించమని సుధేష్ణను ప్రార్ధిస్తాడు. చివరకు మత్తు పానీయం తెమ్మని సుధేష్ణ కీచకుని ఇంటికిపంపిస్తుంది. కామాతురుడైన కీచకుడు ఆమెని కావాలని ఆత్రంగా పట్టికోగా, సూర్యునివరం వల్ల వచ్చిన రాక్షసుడు కీచకుని తోసేస్తాడు.అయినా కీచకుడు వెంట పడి తరిమి విరటరాజుకొలువులో ఆమెను తంతాడు. దిక్కులేని సైరంద్రి విరటరాజుతో జరిగినదాన్నంత చెప్పనా ఆమెను కాపాడడనికి ఎవరూ లేరు. అప్పుడు కొంకు భట్టు రూపంలో ఉన్న ధర్మరాజు ఇలా సభలోకివచ్చి మాట్లాడకుడదని చెప్తాడు. పక్కనే ఉన్న భీముడు కోపం తో ఒక విశాల వ్రుక్షాన్ని చూసి దానితో కీచకుని చంపాలనుకొంటాడు. దాన్ని గమనించిన ధర్మరాజు కూడదని వ్యంగ్యంగాచెప్తాడు. ఆ రోజు అల బాధతో గాఢమైన కోపం తో ఉన్న ద్రౌపది భీమునితో చెప్పి ఏడుస్తుంది. భీముని పధకం ప్రకారం నర్తనశాలలో కీచకుని ముద్దలా చేసి చంపేస్తాడు. ఆ విషయం పక్కనున్న నర్తనశాల కాపరికి తన గంధర్వులైన భర్తలు కీచకుని వధించారిని వెళ్ళిచూడమని చెబుతుంది. విషయం అర్థమైన ఉపకీచకులు దీనంతటికి కారణం సైరంద్రి అని తలచి ఆమెను కూడా కీచకుని శవంతోపాటే కట్టి దహనం చేయడానికి శ్మశానం వైపు వెళ్తారు. ద్రౌపది ఆర్తనాదం విన్నభీముడు విషయం తెలుసుకొని ఉపకీచకులను చంపి ద్రౌపదిని రక్షిస్తాడు. కీచకుడు మాళవీ ,కేకయుడు (సూత్రజాతి రాజు)ల పుత్రుడు . మాలవ రాజు పుత్రి మాలవి. వీరికి 100మంది పుత్రులు పుట్టారు . కేకయుడి కూతురు చిత్ర లేక సుధేష్ణ ,విరాట రాజు పట్టపురాణి. విరాటరాజు - సురధ అనే మరో భార్యను కలిగి ఉన్నాడు . ఈ సురధ కోసలరాజు కుమార్తె. వీరిరువురికీ శ్వేతుడు అనే కుమారుడు పుట్టి కొద్ది రోజులలోనే మరణిస్తాడు. విరాటునిజ్యేష్ట పుత్రుడు శంఖుడు . మాలవి కేకయుడు పుత్రులలో కీచకుడు పెద్దవాడు. కీచకుని పినతల్లి కూతురు సుధేష్ణ. కాబట్టి కీచకుని చెల్లెలు సుధేష్ణ. కీచకుడు సైరంధిని చూసి హృదయంలో కాముకుడి భాధతో కావాలనుకొంటాడు. ఎలాగైనా ఒప్పించమని సుధేష్ణను ప్రార్ధిస్తాడు. చివరకు మత్తు పానీయం తెమ్మని సుధేష్ణ కీచకుని ఇంటికిపంపిస్తుంది. కామాతురుడైన కీచకుడు ఆమెని కావాలని ఆత్రంగా పట్టికోగా, సూర్యునివరం వల్ల వచ్చిన రాక్షసుడు కీచకుని తోసేస్తాడు.అయినా కీచకుడు వెంట పడి తరిమి విరటరాజుకొలువులో ఆమెను తంతాడు. దిక్కులేని సైరంద్రి విరటరాజుతో జరిగినదాన్నంత చెప్పనా ఆమెను కాపాడడనికి ఎవరూ లేరు. అప్పుడు కొంకు భట్టు రూపంలో ఉన్న ధర్మరాజు ఇలా సభలోకివచ్చి మాట్లాడకుడదని చెప్తాడు. పక్కనే ఉన్న భీముడు కోపం తో ఒక విశాల వ్రుక్షాన్ని చూసి దానితో కీచకుని చంపాలనుకొంటాడు. దాన్ని గమనించిన ధర్మరాజు కూడదని వ్యంగ్యంగాచెప్తాడు. ఆ రోజు అల బాధతో గాఢమైన కోపం తో ఉన్న ద్రౌపది భీమునితో చెప్పి ఏడుస్తుంది. భీముని పధకం ప్రకారం నర్తనశాలలో కీచకుని ముద్దలా చేసి చంపేస్తాడు. ఆ విషయం పక్కనున్న నర్తనశాల కాపరికి తన గంధర్వులైన భర్తలు కీచకుని వధించారిని వెళ్ళిచూడమని చెబుతుంది. విషయం అర్థమైన ఉపకీచకులు దీనంతటికి కారణం సైరంద్రి అని తలచి ఆమెను కూడా కీచకుని శవంతోపాటే కట్టి దహనం చేయడానికి శ్మశానం వైపు వెళ్తారు. ద్రౌపది ఆర్తనాదం విన్నభీముడు విషయం తెలుసుకొని ఉపకీచకులను చంపి ద్రౌపదిని రక్షిస్తాడు.

ఎదురు చూపు నీ ఓరచూపుకోసం

ఎదురు చూపు నీ ఓరచూపుకోసం
మత్తు చిత్తు గమ్మత్తుకొనసాగె మరుత్తులసొత్తు

ని వాలు కంటి చూపు నా ప్రియభామిని

సరసానికే సరంజామా

నీలోనే ఆ ఈ ఊలు నేర్చుకుంటూనా

ఈ జన్మను సార్థకం చేసుకుంటూ

మరుజన్మకి కూడ నీకే నీకోసం

సరవంగా సగర్వంగా ఉంటూనె ఉంట

నా దరికి రావా నా సొగసుల తలపా నా మరందాల వలపా

సమత్వ వశం తప్పేనా!..

ఏమనుకున్నావో మృచ్చు దేవత వీడలేదు

గౌతమీ లు ఎన్నితిరగబడుతున్నాయో

దిక్కులేని జనం ఏమిటో

దినదినం నూరేళ్ళ ఆయుష్షు

బతడానికి అవస్తల వ్యవస్థ
లేనివాడికి ఉన్నవాడికి తారతమ్యం
ఈ చావుదగ్గరే కదా?
ఓ సునామీ,ఓ రైలూ ఇలా ఎన్నో కదా!

జీవితానికి అర్థం లేని

బ్రతుకే బరువుగా నిరాశే ఆశగా

రమ్మనే పోరాడే మృత్యు కుహరం లోకి

ఎన్నో రాతలు ఈ తలలు మార్చేనా?

మట్టి బ్రతుకులో వెలుగు నిండేనా?

సమత్వం వశం తప్పేనా!

ఆదర్శం

ఆదర్శం
అందరం మనమే నిరాశ మనకు వద్దు

సహజీవనం మన్ముదు వస్తే

చేయవలసింది మనముందు ఉంటే

అయ్యేవన్ని మన మంచికే అయితే

వద్దుగాక వద్దుగాక నిరాశ
నేనేప్పుడూ చెప్పలేదు జోతిష్యం
కులమతాల చిచ్చులో రచ్చ బడిన దేహంతో
నిప్పులాంటి నాదేహం ముక్కలౌతుంటే
బాధకాదు నీ వంతె మారవ్ అనను

ఎప్పుడూ ఆనందం నీకే సొంతం

నీ క్రోధమైన ముఖం నవ్వుతో కప్పు

నీ విరుపుమాటలకు కాస్త తేనె పూయు

నీ నడతకు కాస్త హుందానియ్యు

అప్పుడు నువ్వే రాజువు

నీ మాటేవేదం నువ్వే అందరి ఆదర్శం

ఒంటరి పోరాటం

నడుస్తున్న జీవనయానం
ప్రతీదీ నా వెంటే రావాలని
ఎదురుచూపుల ఎండమావులు
తరంగాల మత్తు నిద్ర

నేనెవరూ.. తేలుసుకునే లోపే
మతమార్పిడుల అండమాన్లు
మతితప్పి శ్రుతిలేని ఒంటరి
బాటసారి పయనం ఎంతవరకు ?

నింగితో పోరాడుతునే
నేలకోసం నల్లా కోసం
గతి తప్పుతున్న ఈ జీతం
ఎంతగాని ఈ ఒంటరి పోరాటం

దిక్కు తోచని దైన్యం

నడుస్తున్న చరిత్రకి ఏమీ అనలేని దౌర్భాగ్యం నాది

నన్ను ఎక్కడ తోసేస్తూందో ఏ కాలం ఎక్కడ పడేసుందో

తెలీక దిగులుతో ఎన్నాళ్ళు ఎన్నేళ్ళు ఈ జీవితం

డిగ్రీలకు బతుకులేక విజ్ఞానాన్ని వాడలేక

బతుకు వ్యధలో గతి లేక మతి పోతున్నవాడిని

ఉద్యోగం వచ్చినా చాలని జీతం,పెరుగుతున్న ఖర్చు

నువ్వనే సామ్యవాదం సెగలు ఎప్పుడో పోయాయి

ప్రజాస్వామ్యంలో అందరూ ప్రభువులే

దండుకు తినడం వారి నైజం అడిగితే, అరదండ

ఏంతవరుకూ సాగుతుందో, తెలీదు కాని

ఎక్కడ శాంతి లేదు, హింసతప్ప

ఉన్మాదాలు తప్ప, ఆలోచనలు లేవు

ప్రేమపేరుతో అరాచక మూర్తుల క్రౌర్యం

వలదంటే ప్రాణసంకటం దిక్కుతోచని దైన్యం

అన్ని నాలోనే ...నేను

నేను నడిచే అగ్ని పర్వతాన్ని
లేత గుండెల్ని పిండి
రోడ్డున పడ్డ పసిబాలుడ్ని

మేముండే బస్తీ

ఒకనాటి కారడవి కాదు

వయస్సుడిగి నడవలేక

తీనడానికి తిండిలేక

బక్కచచ్చిన పాలేటి జీవితం నాది

దినమంతా దిశలమొలతో

రాత్రయితే పైసాచిక వేశ్యల రొచ్చులో

జీవనం సాగిస్తూ బతకలేక

నరుక్కుంటున్న జాతి మాది

నీవనే దళిత పంచమ అన్నీ

నాలోనే ననుతింటు క్రూరంగా

హింసిస్తున్న వైనం

ఏం చెప్పను నేస్తం

పెళ్ళి పెడాకులు జీవితం
నిరాశ వైరాగ్య మంటలు
దిక్కు తోచక దీనంగా
బతుకీడ్వలేక అనుక్షణం

నీ శ్వాసే ఆశగా

దినమొక యుగంగా

నడవలేక నడుస్తున్న

మంచిరోజులు వస్తాయని

ఈ జన్మనుంచీ విముక్తి పొందగలనని

ప్రేమకు పరాకాష్ట జీవితపు రాస్తా

(మనిషిలోనే అన్ని స్వభావాలు ఉంటాయని మనిషితత్త్వం వివరించాలని చిన్నప్రయత్నం)

భాగ్యపు శతం

సరిగమలు నేర్చుకుంటున్న
రాగాలు పలకలేని రోగం నాది
విరిసే పువ్వు నవ్వు ఒక్క సారి అంటే
నిప్పులు కురిపే కాలమిదని కాదు పొమ్మంది

నవ్వు తున్న ఆకాశం కాలుదువ్వు తూంది

కంప్యూటర్ రాక్షసి కాటేయ్యాలని కూచుంది

కడుపుమండి కార్లు పరుగులేడుతున్నాయ్

చెట్లు దిక్కులేక తిరగబడక ఏడుస్తున్నాయి

రాత్రులు పనిలేక, పగలు తిండిలేక
దినం తీరలేక, ఎండమావి జీవితం
నారుపోసేవాడు నీరుపోయలేక ఎండిన
మోడు వారిన దివ్య విగ్రహం నా రూపం
నేనంటే కలిమికి కర్కశం నా పేరే దైన్యం

బాధపడిన ప్రతిసారి ఓదార్పు నా ఊపిరి

తిండిలేని దినం తిరగలేని గతం శతం

నేడూపిరై పీలుస్తున్నా కాలుష్య వర్తమానాన్ని

కారాదని ప్రయత్నిస్తున్నా భాగ్యపు శతాన్ని

ఆశావాదం

అన్నీ ఉన్నాయి కావల్సింది తప్ప
ఇంతకీ ఏది కావాలో నాకు తెలీదు
ఎన్నో యేళ్ళుగా చదువుతునే ఉన్నా
అవసరాలకు డబ్బు ఆనందానికి స్నేహితులు
కాలం తెలీదు చదువుతున్నప్పుడు
ప్రేమలో పడినప్పుడు

సంపాదించడం తేలికే అంటారు

కాని ఎలా సంపాదించాలో తెలీదు

కుర్రకారు సరదాలు తీరేదెప్పుడు
ఏమిటో ఆనందమని పేరుకే గాని
తృప్తిలేని జీవితం అంతులేని ఆశ

తత్త్వం చదివినా, డిగ్రీలు పూర్తయినా

సమగ్రతలేని పాండిత్యం పనికిరాని శరీరం

ఏదో చెయ్యాలనే తపన
ఎందుకూ పనికిరాని నిరాశ
పెద్దలు చెప్పడానికే ఇబ్బంది పడే
సమస్యల వలయాలు

దినదినం కోట్ల వ్యాపారం

రోజుకో కొత్తజబ్బుతో నరకం

వెరశి నాపేరు ఆశావాదం

బస్తీ మే.....

పండగలో సందడి

పండగంటే మహాఆనందం

చెప్పలేని రద్దీ అరగని ఆహారం

ఒకటేమిటి డబ్బుల దండుగలు
ఒకటే ఆయాసం,వికారం కూడా
హైదరాబాదుకు పండగవస్తే
బస్తీ నిండుగా దండుగ బేగులూ
ఉక్కతో సతమతమయ్యే

బస్సుల హోరులూఉన్న బస్సుల్లో

కొన్ని బెజవాడ డొక్కు బస్సులతో

కళకళ లాడిపోతుంది

ఏం చెప్పమంటారు బిక్కచచ్చిన శాంతం

కన్నంబడిన కొత్త చొక్కా,ఊరంత కంపు

మాములుగనే మూసీనదీ తాండవ మురికితోనే

ఆపై పండుగకు కాసిన్ని పాలితిన్ కవర్లు

కుళ్ళుకంపుకొట్టే మసాలాలు

పండుగ అంటే రద్దీగానూ

మరింత కుళ్ళుగాను అమ్మో
నా వల్లకాదు గురూ అనే పేద

తట్టుకోలేని పెద్ద

ఏం చెప్పమంటారు

బస్తీ మే సుస్తీలు, కుస్తీలు

తెలుగు చదివిన విద్యార్థీ .. నీ గమ్యం ఏది?

తెలుగు చదివిన విద్యార్థీ .. నీ గమ్యం ఏది?


ఉద్యోగం చేద్దామని సిటీకి వస్తే
ఏ ఉద్యోగం కోసం వెళ్ళినా
అనుభవం ఉందా? అనే ప్రశ్నే తప్ప
ఉద్యోగం యిచ్చే నాథుడే లేడాయే


తిరిగితిరిగి చెప్పులరిగిపోయాయి
పేద ఆడపిల్లకి వెదికే సంబంధంలా
నాకు ఈ సిటీ ఉద్యోగాన్ని యివ్వలేదు
ఎందుకంటే నే చదివింది తెలుగని

ఎంగిలిషులో తిట్టినా అందంగా ఉంటుందని
ఆ ఎంగిషు రాక పోతే తెలుగు చెప్పే లేవని
దిక్కులేక ధనంలేక తెలుగు చదివానని
ఎన్నిఎన్ని మార్లు బాధ పడాలి

నీతి అంటే చాతకని తనమని
చదువు అంటే కంప్యూటరనీ
తెలిసే నాటికే ఆ భాషలు మారిపోతున్నాయి
సంస్కృతం చదివితే కార్పోరేటర్ కరుణిస్తుందని

ఉన్నడబ్బు అప్పుల డబ్బుతో ఎలాగో ఈడిస్తే
ఖర్చు నాలుపదులు, ఉద్యోగం వస్తే రెండునాళ్ళు

ఓ విద్యార్థి! చదువుకోసం కష్టపడేకన్నా
పది గోవులు కాసుకున్న పాలో పెరుగో
ఇది నడుస్తున్న చరిత చెబుతున్న వాస్తవం

ఎన్నో డిగ్రీలు చదివే కన్న
నీ రికమండేషన్ నీ మూతికట్టు మని
నీ జీవితాన్ని మార్చే రోజుల రాజులివి

నీ కులం అడుగువర్ణమైన ఓఖే
కమ్మ కాపువంటి అధికవర్ణమైన ఓఖే
దిక్కుమలిన బ్రాహ్మణ వైశ్యాదికులంలో ఉండకు
నువ్వు మతం మారినా నిన్ను వెలివేస్తారు

ఈ కాలం మారేనా? ఈ చదువు ఉద్ధరించేనా!?
ఈ కాలం కరుణించేనా! నా బతుకు నిలిచేనా?
ఎన్నేళ్ళిలా...? జీవించలేక మరణించేనా?

అందం అంటే ...?!

అందం అంటే ...?!
మనసా తెలుసా నీకిది
ఆలోచనలో నీవే ఆరాటంలో
నీవే నే నంటే నీ కెందుకో
అంత అది స్వప్నంలో కనిపిస్తూ
ముత్యంలో కదిలాడే సౌందర్య నయనా
నీకిది న్యాయమాఉద్యోగాలపేరిట పెళ్ళిని
వాయదవేస్తూకళ్ళెదుటే కనబడి
మాయమై పోతే ఏమనాలి

ప్రేమకి పర్యాయ పదాలక్కర్లేదు
నీ మాట నీ గుర్తు నీ స్పర్శ
అన్నీ అనుభూతులే
కదిలించే శక్తే నీవు

నమ్మలేవా నేస్తమాఅందం అంటే
కేవలం ఆకర్షణ కాదని అందాన్ని
చెప్పేదే హృదయమని నిన్ను చూస్తేనే
తెల్సిందినీ మాటలతోనే పరిచయమైంది

జన్మజన్మల పరిచయమే పెళ్ళని
నే నమ్మను గాని, భార్యే అనురాగానిస్తే
అదే స్వర్గమని నమ్ముతా

అమృతం వల్ల చవంటే తెలీదుకాని
నీ అధరామృతం వల్ల
చైతన్యమే వస్తుంది సుమా

YEAR END FEAR

నిక్కి చూసే వత్సరమా
ఆంగ్ల నామ సంవత్సరం వస్తోంది

ప్రజా నాయకుల్ని చంపి
బెనజీర్ మరణం నుండి మేల్కోక
ముందే తెలుగు ప్రజకు
ఓ పి జె అర్ మృతి
ఎందుకు అంతటి క్రోధం

నీ రాకకు నెత్తుటి గీతలు కావాలా
రక్తపు ధారలు నీకు అంత ఇష్టమా

తెలుగు నిరుద్యోగులకు గ్రూప్
ఉద్యోగాలతో కంగారు పెడుతూంటే
కోచింగుల పేరుతో కోట్లకు పడగలు

నీ వింత తెలియదు కానీ
ఒకటి నిజం నిరుద్యోగుల
ఆశల ఆశలపై నీళ్ళు జల్లావు

ఇంతటి కాంపిటేషన్
ఆ పైన లైఫ్ అండ్ డెత్
అందుకే నీవంటే కుర్రకారుల
తల్లిదండ్రులకంతటి భయం

ఓ! ఆంగ్ల నామ సంవత్సరమా, ఆహ్వానం

ఓ! ఆంగ్ల నామ సంవత్సరమా, ఆహ్వానం
ఓ! ఆంగ్ల నామ సంవత్సరమా, ఆహ్వానం
చల్లని మరుత్తు వెచ్చని కౌగిలికి
సిగ్గుముగ్గు కుర్రకారుకీ
నువ్వేం చేస్తావో తెలీదు కాని
నువ్వు వస్తావంటే ఏదో మత్తు మాకు
గ్రీటింగుల పండగ మొదలైనట్లే
స్కూలు పిల్లల నుంచీ విశ్వవిద్యాలయానికి
నీవంటే ఎంచో ముచ్చటా, అచ్చటానూ
ఎంతో మందిని కలుపుతావు
ఎంతో మందిని విడదీస్తావు
ఏమిటో అంతుపట్టని విలాసం
నీవుకిక్కెక్కిన కుర్రకారుని చూస్తే
మత్తెక్కిని తుమ్మెదవవుతావు
వారి మత్తు శాశ్వతం కాకూడదని
కళ్ళు తెరచి ఆనందం పొందాలని చూస్తావు
మంచినిచ్చే ఆనందమా
నీ కివే నా ఆహ్వానం
నీ రాకకై క్రిస్మస్ వస్తోంది
భవిత బంగారం కావాలని..
నీకై, శ్రమిస్తూనే
ఎదురు చూస్తా..

మధ్య -- మంద హాసం

మధ్య తరగతి మంద హాసం
మబ్బువీడని మతం కులం

పురోహితుడిగా చెలామణీ
జేబులో లేని కాణీ
పేరుకు అగ్రవర్ణం
బతుకులేని జీవనం

వృత్తులు మారిన మతాలు మారినా
నుదుటిపై నెత్తుటి గీత మతం కులం

ఎన్నాళ్ళీ జాడ్యం? ఎన్నేళ్ళీ కులం?
తరాలు మారాయి దినాలు మారాయి
నేటి దినం తీర్చే దెవరు?

సంకరం సంగమం ఉన్నా
ఏ కులమని నీ బోడి ప్రశ్న

ఊర్లలో మొదలై విశ్వ విద్యాలయాలకు
ఓట్లతో మొదలై రాజకీయలకు చేరినై
దేవుళ్ళకు ప్రాకినై ఇంకా ఎన్నెళ్ళు?

కులం పేరుతో మారణ హోమం
సిగ్గు లేదా మనిషివని చెప్పడానికి

నీకు తెల్సు దాన్ని ఎలా ఉపయోగించాలో
కుతంత్రాలు మాని మనుగడ చెయ్

కలకాలం కుళ్ళులేని మనిషిగా
మానవత్వంతో మరో అదర్శం నీవవ్వు

అందాలకు....మెరుపు
అందాలకు కొసమెరుపెప్పుడు
సంసారానికి జీవం ఎప్పుడు
మధ్యతరగతి అంథహాసం
మబ్బు వీడని సూర్యకాంతి
నింగినంటిన మెరుపు ధరలు
కల్లలైన జీవితపు పగటి కలలు
నరుని మనసు నాట్యమాడితే
ఇంటిలోన ఈగల మోత
కడుపులోన ఈగలమోత
అందమని పేరే ఓ నటన
మట్టి కలిపిన మనిషి చూడు
దిక్కులేని తెలివి చూడు
మనిషినంటిన కలిమిచూడు
కుళ్ళుచాటున కులముచూడు
మెరుపునున్న కాంతి కావాలా
దగ్గరున్న మంచి వదలి
లేని దగ్గులు మానుమింక
భూమినుండి బతుకుతెరవు
చూడుమింక
ఒట్టి మెరుపుల గొప్పలేల
బతుకివ్వని తిండి ఏల
నీతిలేని కలిమి ఏల
కలకాలం కుళ్ళుతో
కోట్లుండినా చావు ఏల
ఏదినిజం ఏది శాశ్వతం...

తాకాలనిపించే తాండ్ర

తాకాలనిపించే తాండ్ర
నేటి తేనీటి విందులు......
ముత్యంలాంటి చెలి
బుగ్గమీద కాసింది ఓ కాయ
దానికి రసాభిరుచిలేని వాడు పెట్టిన పేరు
పొగరుకాయ

యవ్వనం ఓ పన్నీటి పరిమళం
సొగసు ఓ ముఖమల్ క్లాతు
నువ్వనుకొనే కొవ్వు కాదు
కంపూటర్ల నెట్, గగనంలో సెట్


మరందాలు పూలందాలు పోయి
గగనసుమాలతో విరిసినదే ఈ కాయ

కుర్రకారు చేసినవే మత్తెక్కే పబ్బులు
క్యాట్ వాకింగులు,పరిగెడుతూ ఎక్కే బస్సులు
ఓ కవీ..! నీవు గమనించావో లేదో
అది అమ్మాయి మొటిం కాదు

తాకాలనిపించే తాండ్ర

ఆశపడే ఆనందం సుమా..!?
కావాలని వెంట పడే ముందు
ఉద్యోగం ఉందో లేదో చూడు

ధనం లేకపోతే దరువులే దరువులు
శ్రమ లేకపోతే కరువులే కరువులు
కరువు కాలంలో పండని శ్రమలే కాయే

వయస్సులో తుళ్ళింతల సొగసుల శోభ

నేటి సుఖం' బస్తీ '

నేటి సుఖం 'బస్తీ'

పాత దెంతో పదిలమనే పెద్దల
కొత్త దొక మోజుతో కుర్రల

తరాలు మారినా , మారని బతుకు
యుగాలు మారినా, మాయని ప్రేమ
మనిషి సృష్టించిన డబ్బుకు దాసోహం ప్రజ
మట్టి మారింది కాలుష్యంతో
మనసులు మారాయి జబ్బులతో, స్వార్థంతో
పిల్లతో కళకళ లాడే ఇల్లు టీ.వీ.ల రొదతో
ఉక్కిరిబిక్కిరై దిక్కితోచని దీనంగా నేడు
కళలు తెరలెక్కి కళ్ళు చెవులు తింటూ
నడిచే మనిషిని వాహనాలు నడవలేకుండా చేస్తూ
కష్టించే రైతును ట్రాక్టరు ఆక్రమించి
అభివృద్ధి పేరు, ఆత్మహత్యలు
మరణమా..! నీకూ చలించే గుణం,ధనంలా
నాటి గుగ్గిళ్ళూ పోయాయి,కష్టాలూ పోయాయి

నేడు మిగిలింది, బతకలేని చావు.

మరణమా..! నీకిదే శరణం
మమ్మల్ని మనుషులుగా బతకనీ
మాకు చెమట వాసన పడని
మూసి కంపుకు ముప్ఫై వేలరెట్లు
పున్నామ నరకమే ఈ బస్తీ సుమా..!?

వెనుక... ఏముంది!

ఏదైనా మంచి జరిగితే వెనుక ఉన్నది ఓ శక్తే..
మగాడి వెనుక ఆడది ఉంటే
ఆడదాని వెనుక మగాదు ఉండడా?
కారణం? అణగ ద్రొక్కే తనం?

కాదంటారా? అలా కాకపోతే ఆనందమే ...
మబ్బు చాటున దాచివేద్దామని
కాంతిని అబలగ చేయడం ఎంతవరకు?

మట్టికి,మనువుకి తేడాలేదా?
కష్టానికి ఇష్టంతో పనిలేదా?

ఆనందాన్నిచ్చే భార్య, అర్థం చేసుకొనే భర్త!
ఎన్ని పెళ్ళిళ్ళు జరిగాయి?ఎన్ని కన్నీళ్ళు ఒరిగాయి?

ఏ తరం బాగు కోసం సంపాదిస్తున్నారో!
ఉద్యోగాలపేరన కయ్యాల కాపురాలెన్నో?
ఫెషన్ పేరిట పట్టని నీతుల చదువుల నవతరం
కాని పనికి వస్తోంది నవతరం దోచుకోవడానికి
ఏ ఉద్యోగం వస్తుందో వెక్కోవడానికి
పదిజతల చెప్పులు ముప్ఫై యేళ్ళు
వెరశి జీవితం నాలుగు అక్షింతలు

రచ్చ బండలు మెచ్చని వియ్యాలు
కవిత్వం వినడం రాయడం కన్న
ఉన్నతస్థాయిని వెతుక్కోవడం మిన్న
ఇది నేటి తెలివైన వారి ఆలోచన

సంస్కారం అంటే
నమస్కారాల మస్కాలుగా నేటి యువతరం
వీటన్నిటి వెనుక ఉన్న బలియమైన శక్తి ..
పేదరికమా..? కులతత్త్వమా..?స్వార్థమా..?
ఏది..? నీ ఊహ వద్దు చూడు వాస్తవం..

రామలక్ష్మి-ద్రౌపది నవల- కొన్ని వివరణలు

నవల అనగానే కొత్త అంశం ఉంటుందనే భావన కలుగుతుంది. ద్రౌపదిని గురించి తెలియని తెలుగు వారుండరు. అలాంటప్పుడు ద్రౌపది గురించి చెప్పడాని కొత్తదనం ఏముంది? ఏముంటుంది? అనే ప్రశ్నలు పుడతాయి.
భారతంలో ఏదైనా ఒక పాత్ర గురించి పూర్వాపరాలు తెలుసుకోవాలి.అప్పుడే సరైన విషయావహగాహన వస్తుంది. ద్రౌపది గురించి తెలుసుకోవాలన్నప్పుడు మూలభారతంలో ఏముంది ప్రస్తుతం ఎలా ఉందో తెలుసుకోడం అవసరం. ఇంకో విషయం ఏమిటంటే భారతం పుట్టి చాలా సంత్సరాలు అయినా వ్యాసభారతం పూర్తిగా ఆధునిక లేక వ్యహరిక తెలుగులోకి రాకపోవడం శోచనీయం . నీలకంఠ మొదలైన వారి వ్యాఖ్యలు ఇప్పుడిప్పుడే శలాక రఘునాధ శర్మ గారు మొదలైన వారు వ్యాఖ్యలు రాయడం జరుగుతోంది.
భారతాన్ని చదవని పండితుడు లేడంటే అతిశయోక్తి కాదు. ఇక రామలక్ష్మి గారు మంచి భారతం పై పట్టు ఉన్నవారే (ఆరుద్రగారి సహధర్మ చారిణి). నవలను ప్రారంభించడం లో జాగ్రత్త వహించారు.ఇంచుమించు కధ అంతా తెలిసిందే అయినా ఒక కొత్త కోణం ఆవిష్కరించే ప్రయత్నం చేసారు. స్వర్గ లోకానికి ప్రయాణంతో కథ మొదలౌతుంది.
ముందుగా ద్రౌపది తూలి పడి పోతుంది. అది గమనించిన భీమడు ధర్మరాజుతో "అన్నా! ద్రౌపది ఎందుకిలా పడిపోయింది కారణం ఏమని" అడుగుతాడు. ఆమెకు అర్జునుడిమీద ఎక్కువ ప్రేమే కారణంగా సమాధానం చెప్తాడు. తర్వాత సహదేవుడు నేలకొరిగాడు దానికి కారణం ఇతనికి తనకంటే ప్రాజ్ఞుడు లోకంలో లేడనీ గర్వం కారణంగో చెపతాడు. నకులుడు నేలకొరిగాడు "తనకంటే అందగాడు, రూపాతిశయం ఉందనే అహం కలవాడని అంటాడు.ద్రౌపదితో పాటు తమ్ములు నేలకు ఒరగడంవల్ల కలిగిన బాధతో అర్జునుడు నేలకొరిగిపోతాడు. "కారణం అతడు కౌరవులనందరనీ ఒక్కరోజులో యుద్ధరంగంలో తెగటారుస్తానని అలా చేయలేకపోతాడు. ఎందరినో కోదండధారులను నిర్లక్ష్యంగా చూస్తాడు. అందుకే ఇలా జరిగిందని" ధర్మరాజు చెప్తాడు.
ఏదొక లత తగిలనట్లు భీమడూ నేలకొరిగాడు. "భోజనప్రియుడు, ప్రచండ బలాఢ్యుడై ఎవ్వరినీ లెక్క చేయక ప్రగల్భాలు తరచు పలుకుతూ ఉండడం" వల్ల తనువు చాలించాడు. చివరకు ఒక కుక్క మాత్రమే ధర్మరాజు వెంట వస్తుంది.ఆ కుక్కని విడిచి పెట్టి ఇంద్రలోకానికి రమ్మని ఇంద్రుడు ఆహ్వానిస్తాడు.ఇంతవరకూ తనను నమ్మి వచ్చిన కుక్కను వదలి రానంటాదు. చివరకు ధర్మరాజుయొక్క సత్య సంధతకు మెచ్చి కుక్కె దర్మ దేవలా వచ్చిందని చెప్తాడు.
దేవతల రాజు ఇంద్రుడు వచ్చి ధర్మరాజుని ఇంద్రలోకం రమ్మని ఆహ్వానిస్తాడు. దేవలోకంలో ముందుగా కర్ణుడు కనిపిస్తాడు. అన్ని విషయాలు గురుకు వచ్చి ఇంద్రునిడిని అడుగుతాడు. ఒకొక్కరి విషయాలు ఇంద్రుడు వివరిస్తాడు. సీతదేవిగా, ఇంద్రసేనగా ,అపరలక్ష్మి గా, ద్రౌపదిని వివరిస్తాడు.ఇక్కడ వ్యాసభారతంలో ఇన్ని కథలు లేవు.సీత విషయం అందులో లేదు.రచయిత్రి సృష్టి మాత్రమే.
తరువాత అంశాలతో మరోసారి. సరేనా..

స్వీటీ

స్వీటీ మధురమూ మనసా
కలవరమూ సొగసామాటల అధరాలూ
మరుని బాణాలూకాంచన కాయం
వంచలేని వయ్యారం
పూలదెబ్బలు కావివి వాలుకంటి మబ్బులు
ఇవి మచ్చలు కావివి చంద్రుని సొగసులు
ఎన్నోరుతువుల సుమాల కుమారీలు
నీ కురులు నీ స్పర్శ కమనీయం
మనోహరాల హరివిల్లులు
పాలమీగడలు పంచదార చిలకలూ
అందాల గులాబీలు నీ సొయగమపు పార్లర్లు
స్వీటీ నీ పేరే అమృతం
నీవే కమనీయం
ఎన్నొరోజుల బంధం
ఆరోగ్యాల ఆనందం

మతం-విశ్వాసం- అనుభూతి

మతమంటే కొన్ని నియమాలను ఏర్పాటు చేసుకుని ప్రవర్తించేది. ఎక్కువగా నీతులు హితోపదేశాలను వర్లివేసేదని ఒక వివరణ. మొదట్లో కలసి కట్టుగా ఉండడానికి ఉపయోగపడేది. కాలం మారుతున్న కొలదీ అందులో కూడా అనేక మార్పులు వస్తునే ఉన్నాయి. ఈ మార్పుల్ని కొన్ని మతాలు తమలో యిముడ్చుకుంటున్నాయి. అందులో ఈది గొప్ప అనే కన్నా, అందులో నీతిని తీసుకోవడం మిన్న. మతానికి సంబంధించిన గ్రంధాలు ఎలా ఉన్నాయి? ఎలా ఉండాలి? అని ప్రశ్న వేసుకోవాలి.బైబులు ఖురాన్ మొదలైన మతగ్రంధాలు ఎన్నో విషయాలు చెప్పాయి. వాటిలో ముఖ్యమైనవి కట్టుబాట్లు, అప్పటి స్థితిగతులు , పార్థనలు, వగైరాలు. హిందూ మత విషయంలో ముఖ్యంగా భారత భాగవత గ్రంధాలలో ఎక్కువ రసానుభూతి, కలుపుకోనే తత్త్వం, నీతి నియమాలు , ప్రవర్తనాంశాలు, కధలూ, ఉపకధలూ, సాంఘిక జీవనం మొదలైనవి కనిపిస్తాయి. మతం యొక్క మౌళిక రూపం విశ్వాసం. అంతకన్న విశ్వాసం లేనిదే మనుగడ లేదని చెప్పాలి. అందుకే అమ్మను విశ్వాసం తోను, నాన్నను నమ్మకం తోను పోలుస్తారు. విశ్వాసం, అనగానే మతనికి సంబంధించిన విషయమే ననుకోనక్కర్లేదు. ప్రకృతికతీతమైన అనేక విషయాలను గురించిన నమ్మకాలకు, కార్యకలాపాలకు ఇది విస్తరిస్తుంది. ఉదాహరణకు మనకు కొన్ని సిద్ధాంతాలపట్ల విశ్వాసం కలగవచ్చు, అవి ఏ ఒక్క మతానికో పరిమితమైన సిద్ధాంతాలు కాకపోవచ్చు. మార్క్సిజం తొలిదశలో, కొందరిలో కనిపించిన సామూగిక విశ్వసం, దాస్యభావాలతో కూడిన పాక్షిక మతోద్వేగ శాఖను గురించి ఇక్కడ ప్రస్తావించుకోవాలి. యూదులు, క్రైస్తవులకు తమ ప్రవక్తలు బోధించిన సూత్రావళితో కొందరు మార్క్సిస్టుల సిద్ధాంతాలకు గల సంబంధాన్నింకా మన అర్థం చేసుకోవాలి. అనాది జలప్రళయ గాధను వ్యతిరేకించిన మహా పురుషుడి అవశేషంలా పదిలపరచి, నేటికి కూడా లెనిన్ బౌతిక కాయన్ని ప్రదర్శించడం వల్ల సాంఘిక సమానత్వం మీద ప్రజల విశ్వాసం సన్నగిల్లుతోందనిపిస్తోంది. విశ్వసం అనిర్వచనీయమైంది. కోరిక, శ్రద్ధ, భక్తి వంటివి చేతల్లోనూ, ప్రదర్శనల్లోనూ , ఉపాసనలోను,వ్యక్తం చేయవలసిందేకాని ఆ పదాలకు అర్థవివరణ చేయడం సాధ్యంకాదు. నిజానికి లౌకిక వాదులకూ ,సంప్రదాయవాదులకూ మధ్య జరిగి ఘర్షణకు మతసిద్ధంతాలే ప్రాతిపదికలైనా వారి సమైక్యతకు దారితీసే కారణాలు కూడా అవే. ఇక అనుభూతి అనేది ఒక మానసిక ప్రక్రియ. ఇది అనేక విధాలుగా అనిప్స్తుంది. ఒక రకంగా ఆ క్రియలో మమేకం అవడమే. ఇది కూడా ఒక మాటలో చెప్పే అంశం కాదు.దీనికి పరిధులు లేవు, వర్ణనలు చాలని అంశంగా చెప్పకతప్పదు.

చ్యవనప్రాస లేహ్యం - చ్యవనుని కథ

భృగు + పులోమ
కుమారుడు
చ్యననుడు. తల్లి
గర్భం లో
ఉన్న సమయంలో " పులోముడు" అను
రక్షసుడు
వరహారూపంలో పులోమను
ఎత్తుకొని పోతున్నాడు.
తల్లి గర్భంలో ఉన్న్
చ్యవనుడు
అలిగి గర్భం నుండి
బైటకు జారి రాక్షసుని తీక్షణముగా
చూసెను. ఆ దానవుడు
మాడిపోయెను.
చ్యవనుడి భార్య సుకన్య. ఈమె శర్యాతి
కూతురు.
వీరికి
ఆప్రవానుడు ,దధీచి అని ఇద్దరు కుమారులు.
చ్యవనుడు
పెక్కెండ్లు తపస్సు చేసెను. పైనపుట్టలు కట్టుటచే శర్యాతి కుమార్తె
సుకన్య
పుట్టలోనుండి కాంతులు వచ్చుట చూసి త్రవ్వించెను. చ్యవనుడికి గాయాలు
అవడంతో
రాజు
సేనకు మూత్రపురీషములు భందమగునట్లు చేసెను. క్షమించమని రాజు
కోరగా ఆతడు
సుకన్యను యివ్వమని అడుగెను. అట్లే చేయుట.

అశ్వనీ
దేవతలు వచ్చి తమలో యుక్తవయస్కులను
పెండ్లి
చేసుకోమని సుకన్యను
అడిగిరి. ఆమె ఆ
విషయాన్ని భర్తకు
చెప్పింది.
ఆతడు ఆ విధంగానే
చేయమన్నాడు. స్నాన సమయంలో
ముగ్గురూ ఒకే రూపంలో
ఉండగా సుకన్య వచ్చి
చ్యవనుడిని గుర్తించెను.
సంతృష్టులైన
అశ్వనీదేవతలు
వారికి యవ్వనాన్ని యిచ్చారు.
అందువల్ల
ఎవరైతే
చ్యవనుడి పేరును తలచుకుంటారో
వారికి
యవ్వనం వస్తుందని పెద్దలంటారు. ఆ పేరుని
తీసుకొని చింతలూరి వారు
యవ్వన్
వంతులిగా ఉండాలనుకున్నవారు ఈ లేహ్యన్ని
వాడడానికి గుర్తుగా
చ్యవనప్రాస
లేహ్యంగా పేరు
పెట్టారు.

అర్జునుడు= బృహన్నలగా ఊర్వశి శాపంవల్ల ఏర్పడెను. సంసృతంలో 'ర-ల ' అభేదం. వ్యాసుడు బృహన్నర= పెద్దనరుడు, నరనారయణులే యిప్పుడు కృష్ణార్జునులు కాబట్టి పెద్దనరుడు అని తెలుసుకోవాలి. యుధిష్ఠిరుని యింట్లో ద్రౌపదికి పరిచారికగా ఉంటిని అని చెప్పడం లో పరిచారిక= సేవకురాలు, అంతటా సంచరించునది అని అర్థం.ఇలా అసత్య దోషం నివారించబడినది. నకులుడు= గ్రంధిక నామంతో ఆయుర్వేదం- అధర్వ విద్యలకు సంబంధించిన గ్రంధాలను పఠించిన వారి పేరు గ్రంధికులు. వేదములందు అశ్వినీ కుమారులు వైద్యులు- అధ్వర్యులు. నకులుడు అశ్విని కుమారులు కనుక గ్రంధికుడు. అశ్విని శబ్దమునకు రేపటి వరకు జీవించి యుండు ఆశలేనివాడు , అనగా వీరుడు అని అర్థం. జీవితంపై ఆశ విడిచి యుద్ధం చేయువాడికి అశ్వనామము కలదు. శ్వ= రేపు, అశ్వ= రేపు అనునది నిశ్చయముగా లేని యుద్ధవీరుడు. అశ్వ శబ్ద వాచ్యులకు నకులుడు అధికారి. సహదేవుడు= తంతిపాల[ గోశాలాధ్యక్షుడు] తంతిపాలుడు= గోవుల మెడకుగట్టు తలుగులను పలుపులను జాగ్రత్తపరచువాడు, తంతి= వాక్కు, పాలుడు= పాలించేవాడు. అనడంవల్ల సార్థకనామధేయుడైనాడు.

పాండవులు విరాటునికొలువులో పేర్లు - అసత్య దోష నివారణ

పాండవులు విరాటునికొలువులో పేర్లు - అసత్య దోష నివారణ ధర్మరాజు = కంకు భట్టు. కంక శబ్దమునకు యమధర్మరాజు అని అర్థం. యుధిష్టురుడు యముని కొడుకు కాబట్టి "ఆత్మావైజాయతే పుత్ర:" అను శ్రుతి ప్రమాణం అనుసరించి తండ్రియే కొడుకు రూపమున పుడతా ఉంటాడని తెలుపుతుంది. భీముడు- బల్లవ నామంతో పౌరోగవ (వంట) కార్యమును చేయువాడు అని అర్థం. వ్యాసభారతంలో వలలుడు అని లేదు. తిక్కన కల్పన అది. పురోగవ శబ్దం నుండి పౌరోగవ సబ్దం పుట్టింది. పురోగు= వాయువు . వ్యుత్పత్తిచే భీముడు. పౌరోగవ శబ్దమునకు" పాక శాలాధ్యక్షుడు" వాయుపుత్రుడు అని అర్థం.

భారతం లో కీచకుని కథ

కీచకుడు మాళవీ ,కేకయుడు (సూత్రజాతి రాజు)ల పుత్రుడు . మాలవ రాజు పుత్రి మాలవి. వీరికి 100మంది పుత్రులు పుట్టారు . కేకయుడి కూతురు చిత్ర లేక సుధేష్ణ ,విరాట రాజు పట్టపురాణి.
విరాటరాజు - సురధ అనే మరో భార్యను కలిగి ఉన్నాడు . ఈ సురధ కోసలరాజు కుమార్తె. వీరిరువురికీ శ్వేతుడు అనే కుమారుడు పుట్టి కొద్ది రోజులలోనే మరణిస్తాడు. విరాటుని జ్యేష్ట పుత్రుడు శంఖుడు .
మాలవి కేకయుడు పుత్రులలో కీచకుడు పెద్దవాడు. కీచకుని పినతల్లి కూతురు సుధేష్ణ. కాబట్టి కీచకుని చెల్లెలు సుధేష్ణ. కీచకుడు సైరంధిని చూసి హృదయంలో కాముకుడి భాధతో కావాలనుకొంటాడు. ఎలాగైనా ఒప్పించమని సుధేష్ణను ప్రార్ధిస్తాడు. చివరకు మత్తు పానీయం తెమ్మని సుధేష్ణ కీచకుని ఇంటికి పంపిస్తుంది. కామాతురుడైన కీచకుడు ఆమెని కావాలని ఆత్రంగా పట్టికోగా, సూర్యునివరం వల్ల వచ్చిన రాక్షసుడు కీచకుని తోసేస్తాడు.అయినా కీచకుడు వెంట పడి తరిమి విరటరాజు కొలువులో ఆమెను తంతాడు. దిక్కులేని సైరంద్రి విరటరాజుతో జరిగినదాన్నంత చెప్పనా ఆమెను కాపాడడనికి ఎవరూ లేరు.
అప్పుడు కొంకు భట్టు రూపంలో ఉన్న ధర్మరాజు ఇలా సభలోకి వచ్చి మాట్లాడకుడదని చెప్తాడు. పక్కనే ఉన్న భీముడు కోపం తో ఒక విశాల వ్రుక్షాన్ని చూసి దానితో కీచకుని చంపాలనుకొంటాడు. దాన్ని గమనించిన ధర్మరాజు కూడదని వ్యంగ్యంగా చెప్తాడు.
ఆ రోజు అల బాధతో గాఢమైన కోపం తో ఉన్న ద్రౌపది భీమునితో చెప్పి ఏడుస్తుంది. భీముని పధకం ప్రకారం నర్తనశాలలో కీచకుని ముద్దలా చేసి చంపేస్తాడు. ఆ విషయం పక్కనున్న నర్తనశాల కాపరికి తన గంధర్వులైన భర్తలు కీచకుని వధించారిని వెళ్ళిచూడమని చెబుతుంది.
విషయం అర్థమైన ఉపకీచకులు దీనంతటికి కారణం సైరంద్రి అని తలచి ఆమెను కూడా కీచకుని శవంతోపాటే కట్టి దహనం చేయడానికి శ్మశానం వైపు వెళ్తారు. ద్రౌపది ఆర్తనాదం విన్న భీముడు విషయం తెలుసుకొని ఉపకీచకులను చంపి ద్రౌపదిని రక్షిస్తాడు.

మల్ల యుద్ధం -పారిభాషిక పదాలు

ప్రమాధ= భూమిపైన పడవేసి అదిమి పడగొట్టుట
ఉన్మధన= లేచి నిలబడి అవయవములను గట్టిగా నలగ గొట్టుట
క్షేపణము= హటాత్తుగా ఉన్న చోటునుండి దూరంగా విసరివేయుట
ముష్టులత = మల్ల యుద్ధంలో ఇరువురు పరస్పరం రొమ్ములతో గుద్దుకొనుట
వరహరోద్ధూత నిస్వనములు = పరస్పరం భుజాలపైకి క్రిందిగా ఎత్తి గిరగిర తిప్పి నేలకు కొట్టిన ధ్వని
వజ్రనిపాతతలం= బొటని వేలు చూపడు వేలు మధ్యభాగమందు పరస్పరం పట్టుకొని కరతలమును కొట్టుట

ఆనందపు జీవితం

కవిచేసిన వీనులవిందు మత్తిక్కిన పరిమళాల పసందు
ఆకలేసి అలసిపోయిన వానికి నీ కవిత్వం ఎందుకు?
కవిత్వం మనిషిని బాగు చేయదా?
ఊసు పోని వాడికీ వెర్రి ఎందుకు?
ప్రణయాన్నే వర్ణిస్తే ఎన్ని యుగాలకి అలా
శృంగారపు రసరాజం ఎంతవరకు?
నీవు వర్ణించే స్వర్గం నీవీ చూడలేదు
ఎందుకు నీకీ డొంకతిరుగుడు?
వాస్తవం పేరిట సొమ్ము చేసుకునే ప్రజ
మట్టి తినే ధనికుడు, అధర్మమునూ
జీవితమంటే తిండీ నిద్ర తప్ప ఏముందనే లౌకికం
వాదాలూ వెలిశాయి ఉద్యమాలూ ముగిశాయి
పుడుతున్నాయి వర్తమానపు స్వార్థాలు
నీచపు కుటిల కులాల కుట్రలు
ఓ కలిపురుషుడా, ప్రతాపం చాలిక
మనిషిని మానవత్వంతో బ్రతకనీ
మంచితో మరణించిన పర్వాలేదు
ఆరోగ్యమే ఆనందమై జీవింపజై

aanamdavalli

***********కావ్య కళా సుమం***********
అనురాగాల ఆనందవల్లీ
సుమాల శృంగార మల్లీ,

నీ ప్రేమప్రవాహపు సుగంధాల విలాసంలో

కోకిల కీరవాణీ ఝరిలోనీ ప్రతీ శ్వశలొ అడుగులో

శ్వాశపరంపరలో ప్రగతిని ప్రోత్సహిస్తూ

నా దక్షిణ హస్త స్పర్శ నీకు నే గాఢంగా అందిస్తున్నా
$$$$$$$$$******పతి *****$$$$$$$$$

swaagatam

ఓ నా ప్రియ కళా!, ప్రాణసమానమా,

హ్రుదయపు లోతుల సౌందర్యపు మానసీ!,

ఆనందపు హరివిల్లుల మధురమా,

సరసపు మల్లికా,సంగీతపు శ్రావ్యతా,
జాజుల స్వచ్చతా సరసపు మాలికా ..!,
కవిత్వపు లోతుల మధురమా
నీకు స్వాగతం..

Nature of god

A wonderful day that we celabreate
where you give a future to an orphan
A nice movement when you create heartful poem
A pentastic second that time
you save an young man from an accident.
you are the good
when you give blood
to the wanted patient,
you are brilleant when you
save your nature of God.

FEBRUARY*****14th

ఓ!.. ప్రియతమా,

నీ నళినదళ పద్మ నేత్రాలు చూడక

నీ స్నేహపు మరందాలు గ్రోలక

తనివి తీరని సొగసులు తాకక

ఎన్ని రోజులో గడపలేక..యిలా?

మాటలో చెప్పలేక దిక్కు తోచక

దీనంగా తిండి సరిగా సహించక

ముద్దముద్దకీ నీ ఆలోచనల బరువుతో

దీనంగా నీరసంగా బ్రతకలేక.. ఎలా?

రతీదేవి శచీదేవి విరహావస్తలో ఎలావున్నరో
దిక్కు తోచక లక్ష్మీ అనుగ్రహంలేక
బండబారిన జీవితపు ఉద్యోగ
పరమార్ధకత దొరకని దీనత్వంలో.. ఏం చేయను?

ని కరగ్రహణంతో అర్థమైందీ

కష్టబడనివాడు బ్రతకలేడనీ

ఇష్టబడే వానికి కష్టాలు తెలీవని

యవ్వనపు ఆకర్షణ మనిషిని

పాడుచేయదనిప్రేమ ద్వేషన్నివ్వదనీ
మరణం ప్రేమకు జవాబుకాదనీ
మబ్బువీడిన చంద్రుడే ప్రేమనీ
ఎప్పుడు తెలుసుకుంటుందీ లోకం!

ఓ భగవాన్!, నీవు ప్రేమనిచ్చేముందె

కాస్తంత ధైర్యాన్నివ్వు, అర్ధంచేసుకోనివ్వు

వాస్తవాన్ని లక్ష్యాన్నివ్వు చేదింపజెయ్యు

ప్రేమికులకిదే నిజమైన ప్రేమికులరోజు

vamdanam

అందుకోవయ్యా వందనం
భరత వీరా వందనం
ఘన సస్య శ్యామల కీర్తి కిరీటా
హిమత్పావన గంగా హ్రుదయా
స్వర్ణ భారత మణిమయతిలకా
స్వార్ధం లేని కరుణారస వీరా "అందుకో"
నీదే ఈదేశమని నిరంతరం కాచె
నీదే ఈ కుటుంబమని తలచే
చలికి ఎండకి ఒర్చే హ్రుదయా
పుణ్యమూర్తీ దివ్యకీర్తి "అందుకో"

avie sagatulu

ఆవీ సంగతులు -ముద్దులు బాలల బోసినవ్వులు

సుకుమారపు సుమాల మందహాసాలు
వెన్నెల రాత్రుల విరహపు సెగలు
చలిలికాలపు అధరాల వణుకులు

మానవుడి సంగతి సరే

హిమవంతుడి మంచుకు వణికే శివుడు

రతిని వదలలేని మన్మధుడు

లక్ష్మిని వీడని నారాయణుడు

ముక్కు దిబ్బడతో మానవులు

నిత్యమే అంటున్న వర్తమానం
గడచి పోయెందనే గందరగోళం
కాలం కోసం కరగిపోయిన భూతకాలం
పిక్నిక్కులు, పండగలు,వగైరాలూ..
ఒక పువ్వు వంద చూపులూ ..ముచ్చెమటలు..

AASA PADINA RAATRI....

మనసా!.. ఎంత చెప్పినా వినవే
మది లోని సొగసులెన్నో,తలపులెన్నో
మత్తువీడని రాత్రి .. చాలని జాబిల్లి
ఎంతో అందాలు విరబూసిన్నన్ని కౌగిలింతలు
నీ చందనాల హాసంతో
కళల పురుషుని కౌగిలింత
చలికాలంలో వెచ్చని గొంగళీ
నా హ్రుదిని దోచే జాబిలి
నీ కెందుకె నామీద అంత ప్రేమ
కలల రాకుమారీ నీ కోసం ఈ రాత్రి

SUPER...SUPER !?

ఒద్దన్నది ఇస్తే సూపర్కావల్సింది వస్తే సూపర్
విన్నది లేదని వాదిస్తే
చూసింది కాదంటే,లేదంటే
ఏమని చెప్పాలి మనసా!
దాగుదుమూతల దాంపత్యం
ముద్దు తీరని అభిమానం
ఒద్దనలేని దౌర్భాగ్యం
ముప్పు తిప్పలా జీవితం
గొప్పకు తానై స్వార్థం
ద్రరిద్రం తాండవించే గుడిసె
చదవలేని చదువు
ఈ మనిచెప్పను
అంతా సూపర్ సూపర్

O... MANASAA !

అంత క్రోధం పెద్దలకుప్రేమ ఎందుకో నీవంటే
నసు పడే వేదనా నీవు మరులు గొమల్పకే
మంచు లాంటి నీ రూపం ముద్దు గొల్పు నీ శ్వాసం
మన్మధా నీ బాణం ,క్రోధం
నా మీద పడక నా కడ్డు రాక
ముత్యం లాంటి నా ప్రేయసి కళ కళ లాడేటి నవ్వూ, పువ్వూ
నా ప్రేయసి కళ్ళు ముత్యాలజల్లు
మనసు పెద్దన మమత పేరే తను
ఈ తనువంతా నీ కై నీప్రేమకై
పరితపించి పరవసించి
మరపించనా ప్రియా
నా పువ్వా

నీ... యోగం

అనుకోకుండా ప్రత్యక్ష్యమయ్యాడు పతంజలి
అంజలి చేసి ఆతిధ్యమిచ్చా..

మోక్క్షం కోసం మరిన్ని ప్రశ్నలేసా..
జవాబుకు బదులు చిరు నవ్వు
ఏకాగ్రత మనోనిగ్రహం ఆ నవ్వులోనే
ఒక్క బిగిని ఊగినట్ల్యైంది
ఏవరు చెప్పారు సమాధానం?
చదువుకుంటూపోయా సాధనావస్థ
ఆటంకాల పరీక్షలు అభ్యసన అసమగ్రదారులు
కైవల్యం దరి చేరేలోపే సిద్ధుల గోల
ఇష్టాన్నములు తయారైనవి
ఏమిటో తెలియవు ,వేడీ చల్లని
భేదం లేదు, రుచి ప్రమేయం లేదు
ఇంకా కైవల్యం కష్టంగానే తోచింది
"ముక్తికై మనిషి సమస్తం వదలాలి"
జీవం ఆత్మ 'శరీరం భేదాలూ
ఆత్మకు శరీరం ఆధారం
ప్రకృతి దాటితే అతీత శక్తులు
ప్రలోభపెట్టే ప్రతివస్తువూ ప్రత్యక్షం
ఏకాగ్రత, స్థైర్యం, విరాగం
ముముక్షత్వపు సోపానాలని తెలిసాయి
పతంజలిమాయం...అంతాచీకటి
గమ్యం తెలియని అరణ్యం
సంసార యాతనా కూపాలు
బయటపడే మార్గమే పతంజలియోగం
స్వత:సాధన , విభూతియోగాలు
"మోక్షద్వారాలు"

ఉన్నా లేనట్లే!!

ప్రేమకు పనేముంది?
ఎదలకు ఇబ్బంది కలగడం తప్ప!
రాగాలకు రేజేంముంది?
రాలే పువ్వును రాల్చటం తప్ప!

ఎంతో సంతోషం
ఎంతో దు:ఖం
నిరాకార సదాచార కర్మ
నిరంకుశ కామం, సమం లేని ధనం
కలబోత బ్రహ్మ పని!

కోరికలు అనంతాలు
జీవితాలు అంతాలు
మనిషి పుట్టింది ఎందుకో!
చచ్చేదీ ఎందుకో!

చావు పుట్టుక చౌకాబారు ' తనం
మరో లోకం తేలని ప్రేమాయణం

జీవితమంటే దు:ఖమని
సంసారమంటే సంద్రమని
సన్యాసికి చెబితే
బూడిద పోసిన పన్నీరేగా!

ప్రేమ తెలియని మగాడు
సరసం తెలియని సంసారం
పోట్లాటలు పెట్టే పెద్దలు
బతకడానికి తిండి లేని జీవితం
చలనం లేని ఆడది
కామం లేని కళ్ళు
ఉన్నా లేనట్లే!!

శ్రీకారం

అందరికీ నమస్కారం. ఈ రోజు నుంచి నేను కూడా బ్లాగు రాయబోతున్నాను. నన్నాదరిస్తారు కదూ!!!